GP01GarudaBirth

GP001GarudaBirth
புரட்டாசியில் அவசியம் படிக்கவேண்டிய கருடனின் கதை! மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வம் சொல்லும் தகவல்கள்! இல.சைலபதி தொடரின் பிற அத்தியாயங்களைப் படிக்க Published:30 Sep 2024 4 PMUpdated:30 Sep 2024 4 PM இல.சைலபதி Vikatan கருட வாகனத்தில் ஶ்ரீமகாவிஷ்ணு = Mahavishnu rides Garuda bird Join Our Channel 0Comments Share	Story of Garuda Adiparva Facts Sakthi Vikatan The story of Garuda is a must read in Purattasi! Mahabharata's Adiparva Facts L. Shailapathy Published:30 Sep 2024 4 PMUpdated:30 Sep 2024 4 PM Read other episodes of the series
1. வினதை ஆசையோடு தன் இரண்டு முட்டைகளையும் பார்க்கச் சென்றாள். ஆனால் அந்த முட்டைகள் அப்படியே இருந்தன. அவள் பொறுமை இழ்ந்தாள். இரண்டில் ஒன்றை உடைத்துப் பார்த்தாள் வினதை. அடுத்த கணம் அவளுக்குப் பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது!	Vinatha lovingly went to check on her two eggs. However, they remained unchanged. Losing her patience, she broke one of them. The next moment, she was in for a great shock!
2. இரண்யாட்சனை பகவான் விஷ்ணு, வராக அவதாரம் எடுத்து சம்ஹாரம் செய்தார். இதனால் இரண்யாட்சனின் தாய், இரண்யாட்சனின் மனைவி, மகன்கள் ஆகியோர் மிகுந்த துக்கத்தில் இருந்தனர். இரண்யகசிபு அவர்களை அழைத்து ஆறுதல் சொல்லத் தொடங்கினான். 2	2. Lord Vishnu took the incarnation of Vārāha and destroyed Hiranyāksha. Hiranyāksha's mother, wife, and sons were devastated. Hiranyakashipu called them together and began to console them.
3“என் தம்பி மரணம் அடைந்துவிட்டான். அவன் ஒரு வீரன். வீரன் யுத்தத்தில் வீரமரணம் அடைவதே சிறந்தது. அதன் மூலம் அவன் வீர சொர்க்கத்தை அடைந்துவிட்டான். அதுவே அவனுக்குப் பெருமை. எனவே, அவன் மரணம் குறித்து யாரும் வருத்தப்படக் கூடாது. மேலும் இந்த உலகத்தில் நாம் காணும் உறவுகள் எல்லாம் தண்ணீர்ப்பந்தல் உறவுகள் போன்றவை” என்றான். 3	3. "My brother is dead. He was a hero. For a warrior, it is better to die a heroic death in battle. Through this, he has attained the heaven of heroes. That is his pride. Therefore, no one should grieve over his death. The relationships we see in this world are like those of a water pandal—a temporary shelter providing shade and water to weary travelers."
4. அது என்ன, ‘தண்ணீர்ப் பந்தல்’ உறவு? இரண்டு பேர் வெவ்வேறு திசைகளில் பயணிப்பவர்கள். இருவரும் தாகம் எடுத்துத் தண்ணீர்ப்பந்தலுக்குள் வந்து தண்ணீர் அருந்தி தாகம் தீர்ந்து அவரவர் திசையில் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர். அவர்கள் தண்ணீர்ப் பந்தலுக்குள் இருந்தபோது அவர்களுக்குள் ஓர் உறவு இருந்தது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துப் புன்னகைத்து, நமஸ்காரம் செய்து, சிறிது நேரம் சக பயணியாக இளைப்பாறினார்கள். அப்போது அவர்களுக்குள் ஓர் உறவு இருந்தது அல்லவா... அதுபோன்றதுதான் இந்த உலக வாழ்வு. 4.	4. What is meant by a 'water pandal' relationship? Two travelers, journeying in different directions, stop at the same water pandal to quench their thirst. While there, they acknowledge each other, exchange greetings, and rest as fellow travelers for a while. At that moment, they share a relationship. But once they resume their journeys, their connection ends. Such is the nature of life in this world.
5. ஜீவாத்மாக்கள் வெவ்வேறு திசைகளில் இருந்து இந்த உலகத்தில் ஜனனம் எடுக்கிறார் கள். சில காலம் ஜீவாத்மாக்கள் அண்ணன் - தம்பியாக அப்பா - மகனாக, கணவன் - மனைவியாக, இன்னும் பல்வேறு உறவுகளாக தண்ணீர்ப் பந்தல் என்னும் சம்சாரத்தில் வாழ்கிறார்கள். அப்படி வாழும் ஜீவாத்மாக் கள் தாங்கள் வந்த நோக்கம் நிறைவேறியதும் அதாவது அவர்கள் கர்மவினை முடியும்வரை வாழ்ந்து பின் பிரிந்து செல்கிறார்கள். 5	5. Living beings take birth in this world from different directions. For some time, they live as siblings, father and son, husband and wife, and in many other relationships within the cycle of samsara, like travelers meeting at a water pandal. Each lives out their karma, fulfills their purpose, and eventually parts ways.
6. அப்படிப்பட்ட நிரந்தரம் இல்லாதது இந்த உலக சம்சார உறவுகள் என்பதையே இரண்யகசிபு `தண்ணீர்ப் பந்தல்' உறவுகள் என்று குறிப்பிட்டான். 6	6. Hiranyakashipu described worldly relationships as ‘water pandal’ relations—fleeting and impermanent.
7.இரண்யகசிபு அத்தோடு நிறுத்தவில்லை. “உடல் என்பது அழியும். ஆன்மா என்பது அழியாது. காட்டில் வேடன் ஒருவன் பறவை களை வேட்டையாடச் சென்றான். நெய்யி னால் செய்யப்பட்ட தானிய உருண்டை ஒன்றை மரத்தின் கீழ் வைத்துவிட்டு மறைந்து நின்றான். அதைப் பார்த்த பெண் புறா ஒன்று அந்த உருண்டையைத் தின்ன வந்தது. உடனே, வேடன் வலை வீசி அந்தப் பெண் புறாவைப் பிடித்துச் சென்றான். 7	7. He did not stop there. "The body is mortal, but the soul is immortal. A hunter once went into the forest to catch birds. He placed a ball of ghee-grain under a tree and hid himself. Seeing it, a dove came down to eat. At that moment, the hunter cast a net and captured the dove.
8இந்தக் காட்சியைக் கண்ட ஆண்புறா வருந்தியது. தன் இணையான பெண் புறாவை வேடன் இழுத்துச் செல்வதைப் பொறுக்க முடியாமல் அந்த வேடன் பின்னே சென்றது. இதைக் கண்ட வேடன், ஆண் புறாவையும் வலைவீசிப் பிடித்துக் கொண்டானாம். 8	8. The male dove saw this and was heartbroken. Unable to bear the sight of his mate being taken away, he followed the hunter. Noticing this, the hunter captured the male dove as well.
9மரணம் அடைந்தவர்கள் குறித்து ஓரளவுக்கு மேல் வருந்துபவர்களுக்கு இதுதான் நிகழும். அந்தப் பெண் புறாதான் மரணம் அடைந்தவன். வேடன்தான் யமன். மரணமடைந்தவன் குறித்து அதிகம் வருந்திக் கொண்டே இருக்கும் ஒருவனுக்கு ஆண் புறாவுக்கு நிகழும் துக்கமே நிகழும்” என்றான் இரண்யகசிபு. 9	9. This is what happens to those who grieve excessively over death. The female dove represents the deceased. The hunter is Yama, the god of death. The one who mourns endlessly suffers the same fate as the male dove," explained Hiranyakashipu.
10என்ன ஓர் அற்புதமான கருத்து... மரணம் என்பது இந்த உலகில் தவிர்க்க முடியாதது. உடல் என்று கொண்டால் அது அழியவே செய்யும். ஆனால் ஜீவாத்மாக்களால் இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்ள முடிவதில்லை. ஏன் இவ்வளவு தீர்க்கமாக நிலையாமையைப் பேசும் இரண்யகசிபுவே பிரம்மாவிடம் கேட்டது, ‘சாகா வரம்தானே.’ 10	10. What a profound realization... Death is inevitable. Every being with a body must perish one day. However, people struggle to accept this truth. But if Hiranyakashipu understood impermanence so well, why did he ask Brahma for the boon of immortality?
11எனவே மரணத்தின் தன்மையையும் அதன்பின் நடக்கும் நிகழ்வுகளையும் குறித்து அனைவரும் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியம் என்பதாலேயே கருடன், பகவான் விஷ்ணுவிடம் அதுகுறித்துப் பல கேள்விகளைக் கேட்டார். அப்படி அவர் கேட்ட கேள்விகளின் தொகுப்புதான் கருடபுராணம். கருடனுக்கு இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடைகள் தெரியாமல் கேட்கவில்லை. ஆனால், உலக மக்கள் நன்மை அடையவே கேட்டார். 11	11. Therefore, Garuda asked Lord Vishnu many questions about the nature of death and what follows. The Garuda Purana is a compilation of these questions. Garuda did not ask because he lacked knowledge but rather for the benefit of the people of the world.
12காரணம், கருடனின் அவதாரமே இந்த உலகுக்குப் பல பயனுள்ள செய்திகளைச் சொல்வன. வாழும்போது நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பல கோட்பாடுகள் கருடனின் அவதாரக் கதையில் உண்டு. வாருங்கள் பகவான் விஷ்ணுவின் வாகனமாகவும் கொடியாகவும் திகழும் கருடபகவான் அவதாரம் குறித்து இந்தத் தருணத்தில் கொஞ்சம் தியானிப்போம். 12	12. The incarnation of Garuda itself carries many valuable messages for humanity. There are significant guiding principles we must follow while studying his story. Come, let us meditate on the incarnation of Lord Garuda, the vehicle and emblem of Lord Vishnu.
13கருடனின் அவதாரம் குறித்த செய்திகள், மகாபாரத்தின் ஆதிபர்வத்தில் காணப் படுகின்றன. யுகத்தின் தொடக்கத்தில் இந்த சம்பவங்கள் நிகழ்ந்ததாக மகாபாரதம் சொல் கிறது. தட்சப் பிரஜாபதியின் மகள்களில் இருவர் கத்ரு மற்றும் வினதை. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பாசமாக இணைந்தே இருப்பார்கள். எனவே அவர்களைத் தனித் தனியாக இருவருக்கு மணம் முடித்துக் கொடுத்துப் பிரித்துவிட வேண்டாம் என்று நினைத்த தட்சன், ‘கஷ்யபர்’ என்கிற ரிஷிக்கே இருவரையும் திருமணம் செய்துகொடுத்தார். 13.	13. The story of Garuda’s incarnation is found in the Adi Parva of the Mahabharata. It is said that these events took place at the beginning of the Yuga. Among the daughters of Daksha Prajapati were Kadru and Vinatha. They were very close, and Daksha, wishing not to separate them, arranged their marriage to the same sage—Kashyapa.
14கஷ்யபர் ரிஷிகளில் மிகுந்த தவ வலிமை வாய்ந்தவர். முக்காலமும் உணர்ந்தவர். அப்படிப்பட்ட ரிஷி தங்களுக்குக் கணவனாக அமைந்தது பெரும் பாக்கியம் என்று கருதிய கத்ருவும் வினதையும் அவருக்கு பக்தி சிரத்தையோடு தொண்டு செய்தனர். 14	14. Kashyapa was a great sage who possessed knowledge of the past, present, and future. Kadru and Vinatha considered themselves blessed to have such a husband and served him with great devotion.
15ஒருமுறை தவம் செய்வதற்காகப் புறப்படும் முன்பு கஷ்யபர் கத்ரு, வினதை ஆகிய இருவரையும் அழைத்தார். உங்கள் இருவருக் கும் அவர்கள் விரும்பும்படியான மழலைச் செல்வம் அமையும் வரம் தருவதாகக் கூறினார். இதைக் கேட்ட கத்ரு, ‘தனக்கு வலிமை வாய்ந்த ஆயிரம் நாகப் பாம்புகள் புதல்வர்களாக வேண்டும்’ என்று வேண்டிக் கொண்டாள். 15	15. One day, before departing for austerities, Kashyapa called Kadru and Vinatha and granted them each a boon of progeny. Hearing this, Kadru wished for a thousand powerful serpents as her sons.
16வினதையோ, ‘தனக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் வேண்டும். இருவரும் கத்ருவின் ஆயிரம் புதல்வர்களுக்கு ஈடான வலிமையும் தேஜஸும் உடையவர்களாக இருக்க வேண்டும்’ என்று வேண்டினாள். கஷ்யபர் அவர்கள் வேண்டும் வரங்களை அளித்து, ‘இருவரும் கர்ப்பகாலத்தில் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்’ என்று சொல்லித் தவம் இருக்கச் சென்றுவிட்டார். 16	16. Vinatha said, "I desire only two sons, but they should be as strong and radiant as a thousand of Kadru’s sons combined." Kashyapa granted their wishes, advising them both to be patient during their pregnancies, and then left for his penance.
17இருவரும் பல ஆண்டுகள் கர்ப்பமாக இருந்து ஒரு நாளில் பிரசவத்தினர். கத்ருவுக்கு ஆயிரம் முட்டைகள் பிறந்தன. வினதைக்கு இரண்டு முட்டைகள் பிறந்தன. இருவரும் அவரவர் ஈன்ற முட்டைகளைப் பாதுகாத்த னர். பல ஆண்டுகள் கழித்து கத்ருவின் ஆயிரம் முட்டைகளில் இருந்து நாகப்பாம்புக் குட்டிகள் பிறந்தன. கத்ரு மிகவும் பாசத்தோடு அவற்றை எடுத்துக் கொஞ்சி மகிழ்ந்தாள். இதைக் கண்ட வினதை ஆசையோடு தன் இரண்டு முட்டைகளையும் பார்க்கச் சென்றாள். ஆனால் அந்த முட்டைகள் அப்படியே இருந்தன. இதைக் கண்ட வினதைக்கு மன வருத்தமும் சிறிது பொறாமையும் ஏற்பட்டன. எப்போதுமே வருத்தம், கோபம், பயம் இந்த மூன்றில் தவிக்கும்போதும் எந்த முடிவையும் எடுக்கக் கூடாது என்பார்கள் பெரியோர்கள். காரணம், அந்தத் தருணங்களில் எடுக்கும் முடிவு பெரும் பாலும் தவறானதாகவே இருக்கும். 17	17. Both remained pregnant for several years and gave birth on the same day. Kadru laid a thousand eggs, while Vinatha laid two. They carefully preserved their eggs. Years later, Kadru’s eggs hatched, and a thousand serpent offspring emerged. Kadru rejoiced and lovingly nurtured them. Seeing this, Vinatha eagerly checked on her own eggs, but they remained unchanged. She grew anxious and envious. Elders say that one should never make decisions in times of worry, anger, or fear, for decisions made in such moments are often wrong.
18வினதை, தான் கேட்ட வரத்தை மறந்துவிட்டாள். ஆயிரம் பாம்புகளுக்கும் நிகரான வலிமைகளை உடைய இரண்டு குழந்தைகள் வேண்டும் என்றல்லவா கேட்டாள்... அப்படியானால் அதற்குப் பொறுமை அவசியம் அல்லவா... அவை முட்டைக்குள் வளரத் தாமதம் ஆகும் அல்லவா... ஆனால் அது குறித்த எந்த சிந்தனையும் பொறுமையும் இன்றித் தன் முட்டைகளுக்குள் என்ன இருக்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ள ஆசைப்பட்டு இரண்டில் ஒன்றை உடைத்துப் பார்த்தாள் வினதை.அடுத்த கணம் அவளுக்குப் பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது. முட்டைக்குள் ஒரு குழந்தை இருந்தது. ஆனால் அதன் பாதி உடல் மட்டுமே வளர்ந்திருந்தது. அதற்கு இன்னும் கால்கள் வளரவேயில்லை. இதைக் கண்ட வினதை திகைத்துப் போய் நின்றாள். 18	18. Vinatha forgot the nature of her boon. Had she not asked for two sons with the strength of a thousand serpents? Such strength required time to develop. But without considering this, she lost patience and, driven by curiosity, broke one of the eggs. The next moment, she was horrified. Inside was a child—but only half-formed. His upper body had developed, but he had no legs. Vinatha stood frozen in shock.
19முட்டையில் இருந்து வெளியே வந்த குழந்தை கோபத்தோடு வினதையைப் பார்த்து, “முழுமையாக நான் வளர்வதற்கு முன்பாகவே முட்டையை உடைத்து முட்டாள்தனம் செய்துவிட்டாய். இனி நான் வாழ்நாள் முழுவதும் உடல் குறையோடு வாழவேண்டும். இதற்குக் காரணமான நீ இனி அடிமை வாழ்வு வாழ்வாய். யாரை வெல்வதற்காக... யார் மீது பொறாமை கொண்டு இந்தக் காரியத்தைச் செய்தாயோ, அவளுக்கே நீ அடிமையாவாய்” என்று சாபம் கொடுத்தது அந்தக் குழந்தை. 19	19. The child emerged from the egg and, filled with anger, said, "You were foolish to break the egg before I had fully formed. Because of you, I will now live with a lifelong disability. As a result of your impatience, you shall live a life of servitude. You will become the slave of the one against whom you feel jealousy."
20இதைக் கேட்டதும் வினதை பயந்துபோனாள். தன் முட்டாள் தனத்தை எண்ணி வருந்தினாள். தெரியாமல் செய்த பிழைக்காகத் தன் பிள்ளையிடம் மன்னிப்புக் கேட்டாள். பிறகு, “என் அடிமை வாழ்வு தீர ஏதேனும் வழி உண்டா சொல்?” என்று கேட்டாள்.20	20. Vinatha was terrified upon hearing this. She deeply regretted her impulsive action and begged her child for forgiveness. "Is there any way for me to escape my fate?" she pleaded.
21அதைக் கேட்ட அந்தக் குழந்தை மீதமிருந்த முட்டையைக் காட்டி, “நீ கத்ருவுக்கு சேவகம் செய்துவந்தால் இந்த முட்டையில் இருக்கும் என் சகோதரன் ஐநூறு வருடம் கழித்துப் பிறந்து வந்து உன்னை அடிமைத்தளையில் இருந்து மீட்பான்” என்று சொன்னது அந்தக் குழந்தை. வினதை தன்னை அடிமைத்தளையில் இருந்து மீட்கப் போகும் அந்தக் குழந்தையின் பிறப்புக்காகக் காத்திருக்க ஆரம்பித்தாள். 21	21. The child pointed to the remaining egg and said, "If you serve Kadru, my brother in this egg will be born in 500 years. He will rescue you from slavery." From that moment, Vinatha began waiting for the birth of the son who would free her from bondage.
	—To be continued..